ช่วงนี้ไปเยี่ยมแม่บ่อยขึ้น

ช่วงนี้เราไปบ้านแม่ที่ลาดพร้าวทุกอาทิตย์ เพราะแม่บอกว่าเหมียวตัวเก่าที่แม่เลี้ยงมาสิบห้าปีเริ่มเดินไม่ค่อยคล่อง กลางคืนก็ร้องบ่อย แม่ไม่อยากให้เหงา เราก็เลยพาเบียร์ไปด้วยทุกครั้ง เบียร์เป็นยอร์คชายร์วัยหนุ่มอยู่แล้ว วิ่งเล่นได้ทั้งวัน พอเจอเหมียวตัวเก่าแรกๆ ก็งงๆ ไม่กล้าเข้าไปใกล้ ต้องรอให้เหมียวเดินมาดม แล้วค่อยนอนข้างๆ ตอนนี้สองตัวนอนอยู่บนเก้าอี้ตัวเดียวกันได้แล้ว เราเริ่มเข้าใจว่าการดูแลแมวแก่มันต้องช้าลง อาหารต้องเป็นแบบนิ่มๆ ที่หมอแนะนำ ทรายต้องวางให้ใกล้ที่นอนขึ้น เรื่องเล็กๆ พวกนี้ทำให้แม่เหนื่อยมากกว่าที่เราคิด แม่บอกว่ายังทำไหวอยู่ เราก็ได้แค่ช่วยแม่ไปเรื่อยๆ บางวันเบียร์ก็เอาลูกบอลไปวางให้เหมียวดู เหมือนชวนมาเล่น แต่เหมียวไม่สนใจเลย แค่นอนมองแล้วหาวใส่ ทั้งสองตัวคงรู้ใจกันแบบแปลกๆ แบบนี้ เรารู้สึกว่าทุกอาทิตย์เป็นช่วงเวลาดีๆ ที่บ้านแม่ คิดว่าสักวันเราคงต้องคุยกับแม่ให้มากกว่านี้ว่าถ้าวันหนึ่งเหมียวไป แม่จะเอายังไง ตอนนี้ยังไม่กล้าคิดลึกไปกว่านี้