ฟันต้าตื่นตีห้าครึ่งทุกวัน

ตีห้าครึ่ง ฟันต้าเดินมาเหยียบหน้าอกเรา แล้วร้องเสียงดังเหมือนจะบอกว่าหิวแล้ว ทั้งที่เมื่อคืนเพิ่งกินไปเต็มชามตอนสามทุ่ม เราลุกไปเทอาหารเม็ดใส่ชาม เขาไม่กินทันที ต้องเดินวนรอบชามสามรอบก่อน เหมือนตรวจว่าเราแอบเอาอะไรมาซ่อนหรือเปล่า แล้วค่อยก้มหน้ากินทำเป็นไม่สนใจเราเลย หลังกินเสร็จเขาจะไปนอนที่ระเบียง ซึ่งเป็นมุมที่แดดส่องถึงพอดีตอนเช้า ตอนนี้เราเปิดประตูระเบียงทิ้งไว้ให้ เขาจะนั่งมองนกพิราบบนราวตากผ้าของตึกฝั่งตรงข้ามได้ครึ่งชั่วโมงโดยไม่ขยับ บางวันนกมาเกาะหลายตัวเขาตาลุกวาวเลย ช่วงบ่ายบ้านเงียบ ฟันต้าจะย้ายไปนอนบนโซฟาตัวยาวที่เขาถือว่าเป็นของเขาแล้ว ถ้าใครมานั่งเขาจะเดินมาดันมือเราจนต้องย้ายไปนั่งเก้าอี้ตัวอื่น ตอนหนึ่งทุ่มถึงสองทุ่มคือช่วงบ้า เขาจะวิ่งไปมาในห้องนั่งเล่นสองสามรอบ แล้วกระโดดขึ้นเตียงมาชนเราแบบไม่ทันตั้งตัว จากนั้นก็ไปหมอบข้างกระบะทรายแมว ทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนนอนต้องเล่นไม้ขนนกห้านาที ไม่งั้นเขาไม่ยอมหลับ ทำอย่างนี้มาเกือบปีแล้ว ไม่รู้ใครเลี้ยงใครกันแน่