มิมิกับโซระมาอยู่บ้านสีลม

ปกติไม่เคยรับเลี้ยงให้คนอื่น แต่เดือนนี้หลานชายต้องไปต่างจังหวัดหนึ่งเดือน เลยรับมิมิกับโซระมาอยู่ที่บ้านสีลมแทน สองตัวเป็นแมวผู้ทั้งคู่ วัยกำลังซน วันแรกมิมิแอบไปซ่อนในตู้เสื้อผ้า ผมเปิดหาทั้งบ้านกว่าครึ่งชั่วโมง ไม่รู้จะไปโวยใคร โซระเดินมาทำหน้าเหมือนรู้ทาง แล้วก็ไปนั่งหน้าตู้ให้เราเปิด เลยเจอ ช่วงแรกๆ ทั้งคู่ไม่ยอมกินอาหารในที่โล่ง ต้องแยกชามใส่ที่ขอบห้องน้ำ พอวันที่สามก็กินได้แล้ว ผมเลยเริ่มเข้าใจว่าแมวนี่ต้องใช้เวลาจริงๆ ไม่ใช่ว่าเราอยากให้ปรับตัวเร็วแล้วมันจะเร็วตาม ทุกเย็นผมนั่งอ่านหนังสือพิมพ์บนโซฟา แล้วสองตัวนี้ก็มาขึ้นตักแย่งกันทุกวัน แม้จะแปลกตาไปหน่อย แต่ผมชอบมาก อาจจะไม่ได้เลี้ยงเองอีกแล้วก็ได้ เช้านี้ลูกเขยโทรมาถามว่าเป็นยังไงบ้าง ผมบอกว่าดีมาก ทั้งที่ไม่ได้เล่าเรื่องตู้เสื้อผ้าไปเลย