เดินเล่นตอนตีห้า

ช่วงนี้ร้อนมาก เดินตอนบ่ายไม่ได้เลย สนูปปี้ (ปอมเมอเรเนียนตัวเมีย อายุ 8 ปีแล้ว) ก็เลยต้องเปลี่ยนเวลาเป็นเช้ามืด ตีห้าครึ่งเราก็ออกจากห้อง ซอยข้างหอพักเงียบดีมาก สนูปปี้อายุเยอะขึ้น ปกติเดินได้ไกลเป็นกิโล ตอนนี้เดินได้แค่สี่ห้าร้อยเมตรก็หอบแล้ว เราเลยต้องพกน้ำกับผ้าขนหนูผืนเล็กไปด้วยทุกครั้ง ที่ซาลายามเช้าคนออกมาวิ่งเยอะ มีลุงคนนึงพาหมาพันธุ์ไทยมาเดินทุกวันเลย เขากับสนูปปี้ชอบเดินเจอกัน ถึงจะทักทายกันไม่ได้มาก แต่ก็คุ้นหน้ากันแล้ว บางวันเรามานั่งที่ม้านั่งแถวทางเข้ามหาลัย แล้วให้เขาดมลมอย่างเดียว ไม่ต้องเดินก็ได้ แค่ให้เขาได้ออกมาข้างนอกบ้างก็พอ ช่วงนี้กลางคืนก็ยังร้อนอยู่ เลยนอนเปิดพัดลมตลอด หนูใส่ผ้าเช็ดตัวชุบน้ำที่คอให้เขาก่อนนอนด้วย เขาก็ดูสบายขึ้นนิดนึง แต่ไม่รู้ว่าได้ผลจริงมั้ย เพื่อนหนูบอกให้ดื่มน้ำเยอะๆ แล้วก็เปิดแอร์ไว้ที่ห้องนอน หนูก็ทำแล้ว คิดว่าน่าจะดีกว่าเดิม ก็อยากให้สนูปปี้เดินเล่นได้นานๆ อีกหน่อย อายุเขาไม่ได้เยอะมากนะ แค่ 8 ปีเอง