รับโชโก้มาจากข้างถนน ตอนนี้เป็นเจ้าชายประจำบ้าน

วันนั้นเรากลับจากตลาดในเมืองระยอง แล้วเห็นลูกหมาปอมเมอเรเนียนตัวกลมๆ นอนหมอบอยู่ข้างถังขยะหน้าปากซอย ขนฟูจนแทบมองไม่เห็นตา เราจอดรถแล้วเดินเข้าไปดู เขาเงยหน้าขึ้นมาร้องเบาๆ เหมือนจะบอกว่าอย่าทิ้งกันนะ เรายืนลังเลอยู่สิบนาที สุดท้ายก็อุ้มขึ้นรถพากลับบ้าน ลูกชายกับสามีบ่นกันใหญ่ว่าบ้านไม่มีที่ให้หมาอีกแล้ว แต่พอเห็นเขาวิ่งไล่ลูกบอลได้สามรอบแล้วหอบแฮ่กๆ ทุกคนก็หัวเราะกันหมด โชโก้อยู่กับเรามาได้สองปีแล้ว ตัวยังไม่ใหญ่ แต่นิสัยเหมือนเจ้าชาย ชอบนั่งบนโซฟาที่ตัวเองไม่ได้จ่ายเงินซื้อ แล้วก็ชอบจ้องหน้าเราตอนทำกับข้าว เหมือนรอให้ส่งอะไรลงไปชิมสักคำ ถ้าใครคิดจะรับน้องหมาจากข้างถนน เราอยากบอกว่าพาไปหาหมอตรวจก่อนนะคะ แล้วเตรียมใจไว้ได้เลยว่าเขาจะเข้ามาอยู่ในหัวใจเราเร็วกว่าที่คิด