Somtam ไม่ยอมนั่งสักที

ตอนนี้ส้มตำอายุเกือบสามเดือนแล้วครับ ชิบะตัวนี้เป็นตัวผู้ ชื่อเล่นนี้ผมตั้งเองตอนไปรับจากฟาร์มที่ระยอง หลายคนขำว่าชื่อเหมือนอาหาร แต่ผมชอบมาก โดยเฉพาะตอนหิวจะร้องเหมือนแมวเลย เรื่องฝึกนั่งนี่ยากกว่าที่คิดเยอะครับ สัปดาห์แรกเขานั่งได้ทุกครั้งเพราะอยากได้ขนม พอสัปดาห์ที่สองเริ่มรู้ทันว่าผมมีอะไรในมือ ก็ไม่สนใจแล้ว มองหน้าผมแล้วก็ไปดมพื้นต่อ คือ เอาให้ตายก็ไม่นั่ง เปลี่ยนวิธีใหม่ครับ ตอนนี้ผมใช้ของเล่นแทนขนม เอาลูกบอลยางมาแตะที่หัวเขาก่อน แล้วค่อยขยับมือขึ้นให้ก้นเขาลง ตอนแรกๆ เขาจะกระโดดขึ้นมาแย่งลูกบอลอยู่ตลอด แต่วันนี้เขานั่งได้สามวินาทีแล้วครับ ผมดีใจจนลืมบันทึกวิดีโอ อีกเรื่องคือเสียงที่บ้านในจอมเทียน พอมีรถบรรทุกผ่านหน้าบ้านเขาจะหันไปเห่า ผมเลยเปิดเพลงเบาๆ ตอนกลางวันให้คุ้นกับเสียง ได้ผลดีอยู่ระดับหนึ่ง เพื่อนบ้านข้างๆ บอกว่าหมาผมน่ารักขึ้นเยอะครับ ใครที่เคยฝึกชิบะมาก่อนอย่าให้ผมทำพังนะ จะรอให้เขาโตอีกนิดแล้วค่อยเริ่มเทรนด์ใหม่ก็ได้ใช่ไหมครับ