สัปดาห์แรกกับพิกาจู 🐶

วันนี้ครบหนึ่งสัปดาห์แล้วที่พิกาจูมาอยู่บ้าน ตอนมารับวันแรกเขาไม่กล้าเดินออกจากกรงเลย นั่งตัวสั่นอยู่มุมห้องน้ำ เราต้องนั่งเฝ้าอยู่ที่พื้นเป็นชั่วโมงกว่าจะยอมเดินมาดมมือ ตอนนั้นคิดว่าน่าจะเครียดมากสินะ เพราะพิกาจูอยู่ที่ศูนย์มาเกือบสามปี เราเลยเอาผ้าเก่าที่เคยเป็นของแม่ไปวางไว้ในกรง ปรากฏว่าเขาชอบนอนกลิ่นนั้นมาก วันที่สองเริ่มกินข้าวได้บ้าง ตอนแรกไม่ยอมกินเลย ต้องเอาไก่ต้มฉีกให้ดู แล้วเขาก็มองหน้าเราเหมือนถามว่านี่อะไร 555 ตอนนี้กินเม็ดได้แล้วแต่ยังต้องผสมไก่ฉีกนิดหน่อยอยู่ ที่ชอบที่สุดคือตอนเช้า เขาจะมาเอาหัวดุนขาเราแล้วร้องเบาๆ อยู่หน้าห้องนอน ตอนแรกรำคาญจะตาย แต่ตอนนี้กลายเป็นนาฬิกาปลุกประจำบ้านไปแล้ว ซอยที่บ้านเราก็มีหมาเยอะ มีตัวนึงชอบมาตีกับพิกาจูที่รั้วบ่อยๆ วันนี้เลยเริ่มพาเขาเดินเล่นตอนเย็นตอนแดดอ่อนๆ ไม่ได้ออกไปไกลนะ แค่หน้าปากซอยกับร้านขายน้ำแข็งหน้าซอย เดี๋ยวค่อยๆ ขยายไปเรื่อยๆ สรุปคือยังไม่รู้จักกันดีทั้งคู่ แต่ก็โอเคอยู่ คืนนี้เขาเพิ่งนอนหลับบนเตียงเรา หลับสนิทด้วย ดีใจมาก