ตีหนึ่งกับ Biscuit ที่คลินิกเปิดยี่สิบสี่ชั่วโมง

ตีหนึ่งกว่าของคืนวันอังคาร บิสกิตหายใจหอบแล้วก็ไม่ยอมลุกจากพื้นห้องน้ำ ฉันอุ้มเธอขึ้นรถแล้วขับไปที่คลินิกสัตว์เลี้ยงที่เปิดยี่สิบสี่ชั่วโมงแถวอารีย์ ไฟในห้องรอสว่างจนแสบตา มีแมวในกระเป๋าหอบอยู่ข้างๆ และหมาตัวใหญ่ที่เจ้าของยืนร้องไห้ ฉันนั่งกอดบิสกิตอยู่นานก่อนจะถึงคิว บิสกิตเป็นฮัสกี้ตัวเมียอายุสิบเอ็ดปีกว่าแล้ว หมอตรวจละเอียดและอธิบายให้ฟังว่าต้องดูอะไรบ้าง ฉันรับยามาแล้วนั่งรถกลับบ้านท่ามกลางความเงียบของถนนตอนดึก รู้สึกขอบคุณทุกคนที่ทำงานกะดึก และคิดว่าการมีเบอร์คลินิกใกล้บ้านไว้สักเบอร์ ทำให้คืนแบบนั้นไม่ต้องตื่นตกใจมากนัก ตอนนี้บิสกิตนอนหลับอยู่ข้างเตียงแล้ว