ช่วยหมาจรแบบไม่ให้มันตกไจ

วันอาทิตย์ที่แล้วเห็นหมาสีดำผอมมากนอนอยู่ใต้ตึกแถวในซอยหลังบ้านค่ะ มันไม่ยอมให้เข้าใกล้เลย พอขยับมันก็หนีเข้าไปลึกกว่าเดิม ป้าเลยนั่งรอตั้งเกือบชั่วโมงให้มันคุ้นกับเรา ที่ทำได้ผลมีอยู่สามอย่าง อย่างแรกคืออย่าจ้องตา มองลงพื้นนิดนึงแล้วนั่งลงด้วย อย่างที่สองคือเอาข้าวเปล่ากับไก่ฉีกไปวางไว้ห่างสักสองเมตร ไม่ต้องยื่นให้ อย่างที่สามคือเรียกชื่อเบาๆ แม้เราไม่รู้ชื่อมัน ก็ใช้เสียงเดิมทุกวัน พอวันที่สามมันเริ่มมากินตอนเราไม่อยู่ ป้าเลยเอาโทโตเข้าบ้านก่อน เพราะถ้าเอาโทโตออกไปด้วย หมาจรจะเครียดแล้วหนีไปเลย ป้าไม่อยากให้มันเครียด แล้วก็โทหาคนที่ช่วยจับหมาจรของเขตนะคะ ทั้งทำหมัน ทั้งฉีดวัคซิน ป้าไม่ได้เก่งอะไรเลย แค่ใจเย็นและไม่รีบ สุดท้ายมันยอมให้จับได้ตอนฝนตก