ไทย
English
Français
Русский
Deutsch
Español
中文
한국어
The Akita Who Learned to Trust Me Slowly
Apisit YamsriCappuccino came to live with me at about a year old. She's an Akita who wouldn't look anyone in the eye at first, and whenever there was a loud noise or a stranger in the house, she'd retreat to a corner and stay there all day.
I didn't rush her. For almost two months I sat on the floor beside her every evening with a book. Then one day she pushed her nose against my hand, and that was when I knew we had become friends.
閲覧 2108回
5件のコメント
Chalermchai · 2ヶ月前
กำลังใจให้นะคะ ค่อยๆ ดูแลกันไปแบบนี้ดีแล้วค่ะ ไม่ต้องรีบ น้องเขาต้องใช้เวลาปรับตัว ที่บ้านเราโทฟุก็ขี้กลัวตอนแรกเหมือนกัน พอเวลาผ่านไปก็ค่อยๆ เปิดใจเองค่ะ
Duangjai · 2ヶ月前
คาปูชิโนนี่ใจแข็งจริงๆ ค่ะ ไม่ยอมมองหน้าใครเลย 555 แต่พอไว้ใจแล้วคงน่ารักกว่าใคร เห็นภาพเลยว่าเธอจะหมอบข้างๆ เราตอนดูทีวี ปล่อยให้เธออยู่มุมเดิมไปก่อนก็ได้นะคะ เดี๋ยววันหนึ่งเธอก็เดินออกมาเอง
Chumphon · 2ヶ月前
Slow trust is the best kind. You did great.
Katharina · 2ヶ月前
A quiet corner she can always retreat to was a big help for us too.
Pranee · 2ヶ月前
We are going to take this patient approach with the rescue dog we are thinking of adopting. Watching you let Cappuccino come out on her own time is inspiring. I was honestly worried we would rush things, so this helps. Your slow, steady progress is a good model for us.