หลังฟูลมูน: เก็บขยะชายหาดแบบพาหมาไปได้ที่เกาะพะงัน

สี่ปีก่อน ฉันไปร่วมเก็บขยะตอนเช้าที่หาดริน วันรุ่งขึ้นหลังงานฟูลมูนปาร์ตี้ ทรายเต็มไปด้วยแก้ว ขวด หลอด และรองเท้าแตะ ท่ามกลางความรกนั้น ฉันเจอลูกหมาชายหาดหูโตมากนอนหลับอยู่บนเตียงผ้าใบที่ไม่มีใครมารับจอง นั่นคือนู้ดเดิ้ล และฉันพามันกลับบ้านตั้งแต่บ่ายวันนั้น พูดได้เลยว่าการเก็บขยะชายหาดเปลี่ยนชีวิตฉัน

ปีนี้ฉันอยากตอบแทนบ้าง เลยเขียนโพสต์สั้น ๆ ในหน้ากิจกรรมของวัคดีและในกลุ่มต่าง ๆ ของเกาะ ชวนมาเก็บขยะตอนพระอาทิตย์ขึ้นวันเสาร์ ที่หาดเงียบ ๆ ใกล้ชลาลัย พาหมามาได้ แจกกาแฟฟรีตอนจบ ใจจริงคิดว่าจะมาสักห้าคน ปรากฏว่ามายี่สิบคน พร้อมหมาเก้าตัว ถังสามใบ และถุงมือเยอะเกินเหตุ

หมา ๆ คือส่วนที่ดีที่สุด นู้ดเดิ้ลที่เดินตรวจบังกะโลเราเหมือนยามก็ทำแบบเดียวกันบนทราย ตรวจทุกถุง ลาบราดอร์สูงวัยชื่อเปปเปอร์คาบขวดพลาสติกเดินไปสิบนาที ภูมิใจเหมือนราชา ชิบะตัวหนึ่งที่เห็นได้ชัดว่าไม่สนใจอะไรเลย นอนบนผ้าขนหนูทำหน้าที่ควบคุมงาน อาสาสมัครบางคนไม่เคยเจอหมาจรจัดใกล้ ๆ มาก่อน จบเช้านั้นมีสองคนมาถามฉันเรื่องรับเลี้ยงแล้ว

เรามีกฎอยู่ไม่กี่ข้อ หมาทุกตัวต้องใส่สายจูงเมื่ออยู่ใกล้น้ำ เรามีน้ำดื่มสะอาดและชามให้หมาทุกตัว และเลิกกันก่อนเก้าโมง ก่อนแดดแรงเกินไปสำหรับอุ้งเท้าบนทรายร้อน เราระวังเศษแก้ว เบ็ดตกปลา และก้นบุหรี่ เพราะหมาที่อยากรู้อยากเห็นกินได้ทุกอย่าง ถ้าหมาตัวไหนคาบของแปลก ๆ เจ้าของก็จะเอาออกอย่างใจเย็น แล้วถามหมอถ้ามีอะไรน่าห่วง

รวมกันแล้วเราเก็บขยะได้สี่สิบเอ็ดถุง เจ้าของร้านอาหารให้ยืมรถกระบะ ขนถุงไปทิ้งในที่ทิ้งขยะที่ถูกต้อง หลังจากนั้นเรานั่งในร่มเงา ดื่มกาแฟเย็น แล้วดูหมาว่ายน้ำ นู้ดเดิ้ลว่ายออกไปเลยโขดหินแล้วคาบรองเท้าแตะข้างหนึ่งกลับมา ส่งให้ฉันเหมือนรางวัล

ฉันนึกถึงชายหาดหน้าบังกะโลที่เจอมัน และคิดว่าถ้าไม่ใช่วันนั้น มันอาจไปอยู่ที่อื่นได้ง่าย ๆ ถ้าคุณอยู่บนเกาะ ลองเริ่มจากเล็ก ๆ เลือกเช้าสักวัน เอาถุงมาหนึ่งใบ แล้วชวนหมามาด้วย พวกมันเก่งเรื่องทำให้คนมาร่วมงานมาก