ชีวิตประจำวันของเบิร์ดกับบางกอก

ปกติตื่นตอนหกโมงครึ่ง บางกอกจะรอที่ประตูห้องนอนแล้วครับ ตัวสั่นๆ ราวกับว่าผมจะหายไปสามวัน ผมต้องพาเขาออกไปปัสสาวะก่อนใคร ไม่งั้นขนาดเท้าผมจะโดนเลียทั้งเช้า

เช้าๆ ผมพาบางกอกเดินเล่นหน้าหมู่บ้านบางยี่ขัน แถวสนามเด็กเล่นเล็กๆ บางกอกชอบเดินแวะดมต้นไม้ทุกต้นตามทาง พอเจอหมาตัวอื่นก็จะทำตัวเป็นเจ้าของถนนทันที

อาหารเช้าของเขาคือเม็ดแห้งผสมอาหารเปียกนิดหน่อย ถ้าลืมผสมจะไม่ยอมกินเลยครับ เก่งมากเรื่องนี้ ผมเคยไม่ทันเติมน้ำแล้วเขาทำเสียงโวยวายใส่ผมจนผมต้องยอม

ตอนบ่ายเขามักจะนอนกับผมในห้องทำงาน ผมชอบมากเวลาเขาหลับแล้วหายใจเบาๆ ผมก็จะพิมพ์งานอย่างเงียบๆ ไม่อยากให้เขาตื่น ช่วงนี้ผมเลยทำงานเร็วขึ้นมากเพราะกลัวเขาตื่นแล้วเรียกแค่นั้นเอง

เย็นๆ เราจะเล่นกันด้วยไม้เส้นยาวๆ บางกอกชอบจับไม้ไว้ในปากแล้ววิ่งวนไปมาในห้องนั่งเล่น ผมเคยเก็บของไม่ทันเลยต้องเก็บแจกันออกไปก่อน

สิ่งที่ประทับใจที่สุดคือเวลาผมกลับจากทำงาน เขาจะวิ่งมาที่ประตูก่อนเสมอ ทั้งที่ตอนเช้าผมก็เพิ่งออกไปแป๊บเดียว ก็ดีใจไปแบบนั้นแหละครับ