คาเนลาขโมยของกินริมทางที่อารีย์

ที่อารีย์ คาเนลาได้กลิ่นอาหารริมทางจากสามซอยห่าง ฉันเคยทดสอบแล้ว ครั้งหนึ่งฉันยืนอยู่หัวมุมซอย 4 กับมัน ถือมือถือ พอแผงหมูปิ้งจุดถ่านห่างไปสองร้อยเมตร มันก็เงยจมูก หลับตา และเริ่มร้องเพลง มันเป็นบีเกิลสามสีเสียงดังมาก และจมูกคือเครื่องมือมืออาชีพ

ทุกเย็นราวหกโมงเราไปเดินเล่น และทุกเย็นคือการเจรจา มันลากฉันไปที่แผงหมูปิ้ง แล้วไปหาคุณป้าที่ขายกล้วยทอด และสุดท้ายไปที่รถเข็นก๋วยเตี๋ยว พ่อค้าแม่ค้ารู้จักมันแล้ว "คาเนลา!" พวกเขาร้องเรียก และมันส่ายตัวทั้งตัวเหมือนปลาตัวน้อยสีน้ำตาลขาว

เมื่อวานฉันพลาด สายจูงยาว ฉันอ่านข้อความอยู่ และป้าหมูปิ้งหันไปคุยกับลูกค้าสิบวินาที พอฉันเงยหน้า คาเนลายืนสองขาหลังพิงแผง อุ้งเท้าหน้าวางบนขอบโต๊ะ และไม้เสียบหมูเจ็ดชิ้นกำลังหายเข้าปากมันเหมือนผ้าพันคอของนักมายากล

ฉันตะโกน ป้าหมูปิ้งตะโกน ชายขี่มอเตอร์ไซค์จอดปรบมือ คาเนลาตาหรี่ด้วยความสุข กินชิ้นสุดท้ายหมด แล้วมองฉันด้วยหน้าหวานที่สุดเหมือนเพิ่งทำความดี ฉันจ่ายค่าไม้เสียบ แถมอีกสองไม้ให้ลูกค้าข้าง ๆ แถมเงินบริจาคค่าความอับอาย

แน่นอนว่าความกังวลจริง ๆ มาทีหลัง คือไม้เสียบ ฉันโทรหาหมอ เธอบอกให้เช็กว่ามันไม่ได้กลืนไม้เข้าไป และสังเกตอาการใกล้ชิด ฉันเจอไม้ที่ทางเท้า ครบทั้งอัน ฟู่ว! หมอยังเตือนว่าอาหารย่างมัน ๆ และเครื่องเทศอาจทำให้ท้องหมาไม่ดี แล้วก็จริง คืนนั้นเป็นคืนยาวนานที่มันไม่สบายท้อง และฉันจะไม่พูดอะไรเพิ่ม

ตั้งแต่นั้นมา ใช้สายจูงสั้นลงเมื่อผ่านแผง พกขนมแห้งของมันเองเต็มกระเป๋า และฉันเก็บมือถือไว้ในกระเป๋า คาเนลาก็ยังร้องเพลงที่หัวมุมอยู่ดี บางอย่างไม่เคยเปลี่ยน