กระดานหาย-เจอ ช่วยพาหมาของคนแปลกหน้ากลับบ้านได้อย่างไร

เย็นวันจันทร์ ฉันเดินออกจาก BTS อโศก แล้วเห็นหมาตัวขนาดกลางสีน้ำตาลนั่งอยู่หน้าตึก ใส่ปลอกคอสีเขียว ท่าทางกังวลมาก ตัวสะอาดและดูอิ่มดี ฉันเลยเดาว่าไม่ใช่หมาจรจัด พอฉันย่อตัวลงไปมันก็ไม่หนี แค่เอียงไหล่พิงเข่าฉัน แล้วถอนหายใจยาว ๆ แบบที่หมาเหนื่อย ๆ ชอบทำ

ฉันเช็กปลอกคอ ไม่มีป้ายชื่อ ไม่มีเบอร์โทร ไม่มีอะไรเลย ถามรปภ. เขาบอกว่าหมาตัวนี้เดินวนขึ้นลงในซอยตั้งแต่บ่าย เราให้น้ำและข้าวสวยเปล่า ๆ แล้วฉันก็วางผ้าขนหนูไว้ที่ล็อบบี้เพราะฟ้าทำท่าจะฝน ส่วนครัมเป็ต คอร์กี้ของฉันรออยู่ข้างบน และไม่พอใจเลยที่กางเกงขาสั้นฉันมีกลิ่นคนแปลกหน้า

วันรุ่งขึ้นมันก็ยังอยู่ ฉันเลยทำสิ่งที่ควรทำตั้งแต่แรก คือถ่ายรูปชัด ๆ สามรูป จดสถานที่และเวลาให้แน่นอน แล้วโพสต์ในกระดานหาย-เจอของวัคดีนี่แหละ ฉันบรรยายลักษณะ ปลอกคอสีเขียว ขนสีขาวผืนเล็กที่อก ซอยที่เจอ และขอให้ช่วยกันแชร์ ฉันยังพามันไปหาหมอใกล้ ๆ เพื่อสแกนหาไมโครชิป ไม่มีชิป แต่คุณหมอตรวจแล้วบอกว่าสุขภาพดี แถมใจดีเล่นกับมันอยู่พักใหญ่

โพสต์กระจายเร็วกว่าที่คิด ภายในสองชั่วโมงมีสมาชิกสามคนแชร์ ผู้หญิงจากซอยข้าง ๆ ส่งข้อความมาว่าเพื่อนเธอทำหมาหายเมื่อสองวันก่อน เพราะตอนมีคนมาส่งของ ประตูรั้วไม่ได้ปิด ต่อมาไม่นานก็มีหนุ่มคนหนึ่งมาถึงตึกฉัน หอบแฮก ๆ ถือสายจูงอยู่ในมือ หมาเห็นเขา ฉันไม่เคยเห็นหางไหนกระดิกเร็วขนาดนี้มาก่อนเลย เขาร้องไห้ หมาก็ร้องไห้ รปภ. ก็ร้องนิดหน่อย ส่วนฉันแกล้งทำเป็นมีอะไรเข้าตา

มันชื่อทอฟฟี่ อยู่ห่างไปหกซอย ฉันแนะนำเจ้าของสองสามอย่าง คือป้ายชื่อ ไมโครชิป และเก็บรูปหมาไว้ในมือถือตลอด เขาขอบคุณ ให้มะม่วงมาหนึ่งถุง แล้วก็เดินจูงทอฟฟี่กลับไป

ดังนั้น ถ้าเจอหมาหลง รีบโพสต์นะ พร้อมรูปชัด ๆ และสถานที่ที่แน่นอน ถ้าหมาหายก็รีบโพสต์เหมือนกัน กระดานนี้ได้ผลจริง ๆ