เขาใหญ่กับชิบะที่ไม่ยอมเหยียบพื้นร้อน

ทุกคนบอกว่าเขาใหญ่หน้าหนาวเป็นทริปที่เหมาะกับการพาน้องหมาไปที่สุด แต่ไม่มีใครบอกว่าถ้าไปกับชิบะ ชิบะมีความเห็นกับทุกเรื่อง ทั้งรถ ทั้งถนน ทั้งหญ้า และโดยเฉพาะพื้นถนน ม้านโถว ชิบะแดงของเราที่หน้าเหมือนซาลาเปา ไม่ยอมเดินกลางแดดบ่าย ต่อให้เอาไส้กรอกมาล่อก็ไม่ได้

เราออกจากรัชดาตอนหกโมงเช้าวันเสาร์ เพราะถนนไปปากช่องจะเริ่มช้าหลังเก้าโมง ฉันอ่านมาว่าไม่ควรให้น้องหมาอยู่ในรถแบบไม่มีที่ยึด ม้านโถวเลยนั่งในกรงเดินทางที่ผ่านการทดสอบการชน พร้อมแผ่นเย็น ผ้าห่มผืนคุ้นเคย และเสื้อยืดตัวเก่าของฉัน เราแวะปั๊มทุกเก้าสิบนาที เขาดื่มน้ำ ดมโลกรอบตัว แล้วไม่ยอมทำธุระจนกว่าฉันจะหันหลังให้ ชิบะมีศักดิ์ศรีนะ

ที่พักเป็นรีสอร์ตเล็กๆ นอกเขตอุทยาน มีสวน และเราโทรไปยืนยันก่อนแล้วว่ารับสัตว์เลี้ยง อุทยานแห่งชาติไม่อนุญาตให้พาสัตว์เลี้ยงขึ้นเส้นทางส่วนใหญ่ แผนของเราเลยเป็นเดินเล่นในสวนรีสอร์ตและถนนฟาร์มใกล้ๆ ตอนเช้าตรู่กับตอนเย็น เราได้อากาศบริสุทธิ์เต็มที่ แต่ไม่ต้องเจอบ่ายร้อนๆ เลยสักบ่าย เพราะฉันกับม้านโถวอยู่ในกระท่อมเปิดพัดลม เล่นไพ่ช้ามากๆ เกมที่ฉันคิดขึ้นเองสำหรับคนหนึ่งคนกับหมาที่หลับอยู่หนึ่งตัว

ดราม่าใหญ่เกิดเช้าวันที่สอง มีลำธารตื้นๆ กว้างๆ ตัดผ่านถนนฟาร์ม ม้านโถวหยุดยืนหน้าลำธารเหมือนเจอสัตว์ประหลาด เขามองฉัน ฉันมองเขา แล้วเขาก็นั่งลงอย่างตั้งใจ เหมือนกษัตริย์ที่ไม่ยอมข้ามแม่น้ำ ล่อด้วยไก่เท่าไหร่ก็ไม่ขยับ สุดท้ายฉันต้องอุ้มข้าม แล้วเขาก็ทำสายตาชิบะใส่ฉันไปทั้งวัน

ตอนกลางคืนเรานั่งข้างนอกท่ามกลางอากาศเย็นใต้ท้องฟ้าที่สวยมาก ม้านโถวห่มผ้าฟลีซตัวเล็กๆ และฉันเห็นดาวมากกว่าที่เห็นในกรุงเทพฯ มาสามปีรวมกัน เขานอนกรนบนตักฉัน คุณหมอแนะนำให้ตรวจเห็บและพาไปพบก่อนเดินทาง เราเลยมีเอกสารและยากันเห็บหมัดพร้อม และตรวจขนทั้งตัวทุกเย็น

ถ้าย้อนไปได้ ฉันจะเอาน้ำไปเป็นสองเท่า เอาผ้าเช็ดตัวไปเยอะกว่านี้ และจะไม่ลืมว่าม้านโถวชอบสนามหญ้าที่สวนเบญจกิติมากกว่าภูเขาลูกไหนๆ แต่เขาหลับในรถระหว่างทางกลับด้วยสีหน้าพอใจสุดๆ และฉันก็เหมือนกัน