ลูล่าแก่ขึ้นทุกวัน แต่ยังขอกอดเหมือนเดิม

ลูล่าอายุเก้าขวบกว่าแล้วค่ะ คอร์กี้ตัวนี้เคยวิ่งตามผมไปทั่วสวนสาธารณะแถวบ้านตอนยังเด็ก ตอนนี้เดินไปได้แค่หน้าลิฟต์ก็ต้องนั่งพักแล้ว

เพิ่งสังเกตว่าเวลาขึ้นโซฟาต้องให้ผมอุ้มก่อน ไม่งั้นเขาจะยืนมองแล้วร้องเบาๆ ตอนแรกคิดว่าขี้เกียจ แต่หมอบอกว่าข้อสะโพกเริ่มมีปัญหา ให้ยาแล้วให้ลดน้ำหนักด้วย

ตอนนี้เลยซื้อบันไดสุนัขมาไว้ข้างโซฟา ลูล่าก็ไม่ค่อยชอบ แต่หัดใช้ได้บ้างแล้ว

คืนไหนนอนดึกๆ ลูล่าจะมาขดอยู่ที่เท้าผม ผมกลับเริ่มชินกับเสียงลมหายใจเขาไปแล้วครับ ไม่รู้จะทำใจยังไงดี