สัปดาห์แรกของหมั่นโถว: แฮมสเตอร์ที่ทำงานกะดึก

ฉันพาหมั่นโถวกลับบ้านเดือนเมษายน ในกล่องพลาสติกเล็ก ๆ ที่มีรูระบายอากาศ บนเบาะหลังแท็กซี่ในเชียงใหม่ มันเป็นซีเรียนแฮมสเตอร์สีขาวตาแดง ท้องกลมเหมือนซาลาเปานึ่ง จึงเป็นที่มาของชื่อ ฉันอ่านบทความมาหลายชิ้น แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนถือระเบิดลูกเล็กจิ๋วที่มีค่ามาก

บทเรียนแรกคือเรื่องกรง ฉันซื้อกรงใหญ่ที่มีก้นทึบ วัสดุรองพื้นหนาไว้ขุดรู วงล้อที่ใหญ่พอให้หลังมันตรง ที่อาบทรายและท่อกระดาษอีกสองสามอัน เจ้าของร้านบอกว่าซีเรียนต้องการพื้นที่เยอะ และกรงที่ซี่ห่างกว้างอันตราย บทเรียนที่สองคือเรื่องที่วาง ไม่ให้โดนแดดตรง ไม่ใกล้ช่องลมแอร์ ในมุมเงียบ ๆ ของห้องเราที่เชียงใหม่ หมั่นโถวนอนทั้งวัน

คืนแรก ตอนสามทุ่ม ฉันได้ยินเสียงเหมือนมอเตอร์ไซค์ตัวจิ๋ว หมั่นโถวตื่นแล้วเริ่มวิ่งบนวงล้อ มันวิ่ง วิ่ง และวิ่ง ฉันจับเวลาได้สองชั่วโมงก่อนหลับไป ตอนเช้าวงล้อนิ่งสนิท มันนอนอยู่ในกองวัสดุรองพื้น และฉันรู้สึกเหมือนแม่ที่ลูกมีตารางเวลาแปลกประหลาดมาก

เราค่อย ๆ เริ่มจับตัว สามวันแรกฉันแค่ยื่นมือเข้าไปในกรงพร้อมเมล็ดทานตะวัน โดยไม่แตะตัวมัน วันที่สี่มันปีนขึ้นมาบนฝ่ามือ ดมนิ้วฉัน แล้วยัดเมล็ดเข้าไปในแก้มจนหน้าใหญ่ขึ้นเท่าตัว ฉันหัวเราะจนเกือบทำมันตกใจ ฉันยังเรียนรู้ว่าไม่ควรปลุกมันตอนกลางวัน เพราะแฮมสเตอร์ที่ถูกปลุกกะทันหันอาจกัดเพราะกลัว

วันที่หกฉันพามันไปหาหมอสัตว์เลี้ยงพิเศษเพื่อตรวจทั่วไป คุณหมอชั่งน้ำหนัก ดูฟันและขน และบอกเรื่องอาหาร น้ำ อุณหภูมิ และอาการที่บอกว่าแฮมสเตอร์ป่วย เช่น ขนเปียก เบื่ออาหาร หรือนิ่งไปเฉย ๆ เธอบอกให้กลับมาทันทีถ้าเห็นอาการเหล่านี้ เพราะสัตว์ตัวเล็กป่วยเร็ว

พอจบสัปดาห์เรามีกิจวัตรแล้ว น้ำสะอาด ผักสดเป็นส่วนเล็ก ๆ เมล็ดหนึ่งเม็ดตอนสามทุ่ม และโชว์ตอนเย็นบนวงล้อ ฉันรู้ว่ามันจะอยู่ได้ไม่นานเท่าหมาหรือแมว ฉันเลยอยากให้ทุกคืนเป็นคืนที่ดี หมั่นโถวไม่สนหรอก มันกำลังยุ่งอยู่กับการยัดแก้ม