บินกับมิกกี้ครั้งแรก ประสบการณ์ยาวๆ

เขียนเก็บไว้เผื่อใครต้องบินกับหมานะครับ ยาวหน่อยนะ

เดือนที่แล้วผมต้องย้ายไปภูเก็ตเพราะงานใหม่ เลยต้องพามิกกี้ไปด้วย ลาล่าอยู่กับแม่ที่ลำลูกกาไปก่อน เพราะตัวใหญ่กว่าแล้วปกติแม่ดูแลลาล่าตลอด มิกกี้เป็นชนาเซอร์ น้ำหนักประมาณ 8 กิโลครึ่ง เลยต้องดูว่าเข้ากระเป๋าได้ไหม

เรื่องแรกคือใบรับรองสุขภาพ ไปหาหมอประจำที่ลำลูกกาให้ออกใบ ต้องมีวัคซีนพิษสุนัขบ้าที่ยังไม่หมดอายุ และต้องฝังไมโครชิปด้วย ผมไม่รู้มาก่อน เกือบไปไม่ทันเลย หมอบอกว่าต้องได้ใบนั้นภายในไม่กี่วันก่อนบิน ไม่งั้นเขาไม่ให้ขึ้นเครื่อง

กระเป๋าต้องได้ตามขนาดที่สายการบินกำหนด ผมซื้อกระเป๋าใส่สัตว์แบบนิ่มมา ใส่ผ้าปูที่เคยใช้อยู่บ้านไปด้วย ผิดตรงที่ตอนแรกผมใส่ของเล่นเสียงดังเข้าไปด้วย พอเช็คอินก็ต้องเอาออกหมด

วันบินเป็นวันที่ทรมานที่สุด มิกกี้ร้องตั้งแต่ออกจากห้องพัก พี่ Grab ก็งงว่าเสียงอะไร ตอนเข้าสนามบินสุวรรณภูมิ เจ้าหน้าที่ตรวจเอกสารละเอียดมาก ต้องเปิดดูทุกหน้า ยืนรอนานเกือบชั่วโมง

บนเครื่องมิกกี้นอนอยู่ใต้ที่นั่งตลอด ผมเอามือสอดเข้าไปลูบหัวทั้งทาง พอถึงภูเก็ตเขาหิวมาก กินไปทั้งถ้วยเลย

ตอนนี้ปรับตัวได้แล้ว เดินเล่นตอนเย็นที่หาดป่าตองก็สนุกดี ถ้าใครจะบินกับหมาตัวเล็กไม่ควรลืมว่ากระเป๋ากับใบรับรองต้องพร้อมก่อนวันเดินทางอย่างน้อยสองสัปดาห์นะครับ