หนวดกับน้องคนใหม่: เมนคูนที่กลายเป็นพี่ชาย

ตอนที่ฉันกับภรรยารู้ว่ากำลังจะมีลูก สิ่งแรกที่เรากังวลไม่ใช่ห้องเด็กหรือเรื่องเงิน แต่คือหนวด เมนคูนลายสลิดสีน้ำตาล ผ้ากันเปื้อนขาว กับหนวดแบบบริกรของเรา เดินตามฉันจากห้องหนึ่งไปอีกห้องมาสี่ปี คอยควบคุมการทำอาหาร ซักผ้า และกาแฟของฉัน มันตัวใหญ่ ใจดี และชินกับการเป็นลูกคนเดียว

เราเริ่มเตรียมตัวล่วงหน้าสองเดือน ข้อแรก เราตั้งเปลในห้องว่างให้มันสำรวจ มันเดินวนสองรอบ กระโดดเข้าไป ทดสอบที่นอน ส่งสายตามาให้ฉันที่แปลว่า "พอใช้ได้" แล้วก็หลับไป จากนั้นเรากำหนดให้ห้องนั้นเป็นเขตห้ามแมวเวลาที่เราไม่อยู่ โดยทำประตูมุ้งลวด เพราะแมวชอบที่อุ่น ๆ และทารกต้องการพื้นที่

ข้อสอง เราเปิดเสียงบันทึกทารกวันละสองสามครั้ง ตอนแรกเบามาก หนวดที่มีเสียงเหมือนนกขานตอบทุกครั้ง เรายังเอาผ้าห่มจากโรงพยาบาลกลับมาก่อนที่เราจะกลับบ้าน เพื่อให้มันได้ดมกลิ่นทารกก่อน หมอที่ทองหล่อบอกให้เราคงกิจวัตรของมันไว้เหมือนเดิม อาหารเดิม เวลาเดิม เวลาเล่นเดิม และให้ความสนใจแมวเพิ่มขึ้น ไม่ใช่ลดลง เธอยังแนะนำให้ตรวจสุขภาพและให้ยากำจัดปรสิตก่อนทารกกลับบ้าน ซึ่งเราก็ทำ

การพบกันครั้งแรกสงบมาก ฉันนั่งบนโซฟาอุ้มลูก หนวดเดินเข้ามาช้ามาก ดมเท้าเล็ก ๆ ของเธอ แล้วนั่งลงข้างเราเหมือนยาม มันไม่ได้ขยับจากที่นั่นอีกเลย สัปดาห์แรก ๆ มันเดินตามเราไปห้องเด็กทุกครั้งที่ป้อนนมตอนกลางคืน แล้วนอนที่หน้าประตูตาปรือ มองทารก และฉันสงสัยว่ามองเราด้วย

แน่นอนว่ามีเรื่องท้าทายเล็ก ๆ ขนแมวไปอยู่ในทุกกระเป๋าและทุกขวด และฉันวางกระบะทรายไว้ไกลจากห้องเด็ก เรายังไม่เคยปล่อยให้ทั้งคู่อยู่กันตามลำพัง ไม่ว่ามันจะดูใจดีแค่ไหน แต่เมื่อคืนฉันเห็นทั้งสองหลับอยู่ อุ้งเท้าใหญ่ของมันพาดขอบเปลเธอ ถ้าคุณกำลังจะมีลูกและกังวลเรื่องแมว เริ่มเตรียมตัวแต่เนิ่น ๆ ใจเย็น ๆ และปรึกษาหมอนะ