พอร์เช่ 🐶 หมาจรที่ปากซอยกลายเป็นลูกผม

ตอนนั้นประมาณสองทุ่ม ฝนเพิ่งหยุด ผมกลับจากงานแล้วเดินเข้าซอยมา เห็นหมาขนขาวดำตัวเปียกๆ นอนอยู่ใต้รถเข็นขายข้าวโพดหน้าปากซอย ตัวผอมมากจนเห็นซี่โครง

ผมเรียกมันก็ไม่หันมา เลยซื้อไก่ทอดจาก 7-Eleven ไปวางให้ มันกินหมดแต่ยังไม่ยอมให้จับ

ผมแวะให้ข้าวให้น้ำทุกวันเป็นอาทิตย์ วันที่ห้าเริ่มกระดิกหางใส่ วันที่เจ็ดมันเดินตามผมกลับมาถึงหน้าคอนโดเลย ตอนนั้นยังอยู่ดอนเมืองนะ

ภรรยาบอกว่าถ้าเอามาแล้วก็ต้องเลี้ยงให้ดี ผมพาไปคลินิกสัตว์แถวบ้าน หมอประเมินอายุประมาณปีครึ่ง มีเห็บเต็มหูนิดหน่อย ฉีดวัคซีนครบ แล้วก็ตรวจพยาธิให้ด้วย

ตั้งชื่อพอร์เช่ ก็ไม่ได้มีเหตุผลอะไร แค่มันเดินเหมือนคนมีตังค์ ฮ่าๆ

ตอนนี้มันนอนบนโซฟาหน้าแอร์ ไม่ยอมนอนพื้นแล้ว ชอบแย่งหมอนของผม ไม่เหมือนหมาข้างถนนเลยสักนิด

ใครเจอหมาจรแบบนี้ก็ลองพาไปหาหมอก่อนนะครับ บางตัวมีโรคที่ดูจากข้างนอกไม่ออก