หกสัปดาห์กับลูกแมวที่รับอุปถัมภ์ในเชียงใหม่

ฉันไม่เคยวางแผนจะเป็นแม่อุปถัมภ์เลย เช้าวันอาทิตย์เพื่อนโทรมาบอกว่าเจอลูกแมวสามตัวในท่อระบายน้ำใกล้ตลาดสันติธรรม น่าจะอายุราวสองสัปดาห์ ตาเพิ่งเปิด และไม่เห็นแม่แมวเลย ถามว่ามีห้องว่างไหม มี ภายในหนึ่งชั่วโมง กล่องกระดาษที่มีหน้าลูกแมวลายสลิดตัวจิ๋วสามหน้าก็วางอยู่บนโต๊ะครัวฉัน

สัปดาห์แรกผ่านไปอย่างพร่ามัว คุณหมอในพื้นที่ที่ฉันจะขอบคุณไปตลอด ตรวจให้และสอนวิธีป้อนนมลูกแมวด้วยขวด วิธีไล่ลมเหมือนเด็กทารก และวิธีกระตุ้นให้ขับถ่ายด้วยผ้าชุบน้ำอุ่นหมาด ๆ ต้องป้อนทุกสามชั่วโมงทั้งกลางวันกลางคืน ฉันตั้งนาฬิกาปลุก จดสมุดเล่มเล็กทั้งเวลาและน้ำหนัก และนอนเป็นช่วงสั้น ๆ บนพื้นข้างกล่อง ซูริ แมวเบงกอลของฉันมองจากหน้าประตูอย่างระแวงสุด ๆ แล้วก็เริ่มเอาของเล่นมาวางใส่กล่อง ดูเหมือนมันตัดสินใจจะเป็นคุณน้าซะแล้ว

การรักษาความอบอุ่นก็เป็นอีกเรื่องใหญ่ หน้าฝนกลางคืนในเชียงใหม่เย็นกว่าที่คนคิด ฉันเลยใช้แผ่นให้ความอุ่นวางใต้ผ้าขนหนูหนา ๆ และเว้นที่ให้ลูกแมวขยับหนีได้ถ้าร้อนเกินไป ฉันรักษาห้องให้สะอาดและเงียบ และล้างมือก่อนจับทุกครั้ง เพราะลูกแมวตัวจิ๋วป่วยง่าย ทุกครั้งที่มีอะไรผิดปกติ เช่นตาแฉะหรือไม่กินอาหารทั้งวัน ฉันโทรหาหมอ ไม่ใช่ถามเพื่อน

พอสัปดาห์ที่สี่พวกมันก็เดินเซไปเซมา และคอยเล่นงานนิ้วเท้าฉัน สัปดาห์ที่ห้ากินอาหารนิ่ม ๆ ได้และทำเลอะเทอะไปทั่ว สัปดาห์ที่หกก็แข็งแรง ตัวกลม ตลกจนทนไม่ไหว และพร้อมสำหรับแผนฉีดวัคซีน ฉันแชร์รูปในวัคดีและในกลุ่มท้องถิ่น แล้วมีครอบครัวน่ารักสามครอบครัวมาพบตัวจริง ฉันถามเรื่องบ้าน สัตว์เลี้ยงตัวอื่น และแผนทำหมัน ส่วนนี้ฉันจริงจังมาก

วันที่พวกมันไป ฉันร้องไห้ใส่ผ้าขนหนู บ้านเงียบไปสองวัน แต่เมื่อวานฉันได้รูปตัวเล็กที่สุดนอนหลับบนแล็ปท็อปของเจ้าของใหม่ แล้วรู้สึกภูมิใจมาก ถ้าคุณกำลังคิดเรื่องรับเลี้ยงชั่วคราว คุยกับหมอก่อน ขอความช่วยเหลือจากกลุ่มช่วยเหลือสัตว์ในพื้นที่ แล้วเตรียมใจให้พร้อมที่จะรักและปล่อยไป