แม็กซ์กับนาฬิกาปลุกที่ไม่เคยพลาด

ทุกเช้าตอนหกโมงครึ่ง แม็กซ์จะมายืนข้างเตียงแล้วจ้องหน้าเราเฉยๆ ไม่เห่า ไม่ขยับ แค่จ้อง จนกว่าเราจะลืมตา บางวันเราแกล้งหลับต่อ เขาก็จะเอาหัวมาดันมือเราเบาๆ เหมือนจะบอกว่า พอแล้วนะ ตื่นได้แล้ว พอลุกไปห้องน้ำ แม็กซ์จะเดินตามทุกก้าว แล้วก็นั่งรออยู่หน้าประตูอย่างใจเย็น เหมือนรอดูว่าเราจะทำอะไรต่อ พอเราออกมาเขาก็จะรีบไปคาบตุ๊กตาหมีที่ซ่อนไว้ใต้โซฟามาวางไว้ตรงเท้า ทำแบบนี้ทุกวันตั้งแต่เราย้ายมาอยู่แถวสุขุมวิท เพื่อนที่มาค้างบ้านบอกว่าแม็กซ์เป็นนาฬิกาปลุกที่แม่นที่สุดในกรุงเทพฯ บางคนยังบอกว่าน่าจะจ้างเป็นเลขาให้เราได้ด้วย ก็ขำดีนะ จริงๆ แล้วเขาทำให้เช้าของเราสดใสขึ้นเยอะเลย