ไทย
English
Français
Русский
Deutsch
Español
中文
日本語
ปิงกับวันที่ผมเรียนรู้ที่จะรอ
Jessada26 9월 2026·읽는 데 1분
ปิงมาอยู่กับผมตอนอายุประมาณห้าขวบ ตอนนั้นมันขี้กลัวมาก เห็นคนแปลกหน้าก็หลบเข้ามุมเตียง แค่เสียงมอเตอร์ไซค์ผ่านหน้าบ้านก็สั่นทั้งตัว ผมนึกว่าต้องใช้เวลาเป็นปีกว่ามันจะเชื่อใจ
ทุกเช้าผมพาปิงเดินรอบซอยแถวบางนาโดยไม่ได้คาดหวังอะไรมาก แค่อยากให้มันเห็นว่าโลกข้างนอกไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น วันแรกๆ มันเดินได้ไม่ถึงห้าสิบเมตรก็จะกลับบ้าน ผมไม่ได้บังคับ นั่งรอให้มันดมต้นไม้ไปเรื่อยๆ จนกว่ามันจะยอมเดินต่อเอง
วันนี้ปิงอายุเจ็ดขวบกว่าแล้ว ชอบนอนหนุนตักผมตอนดูข่าวเย็น ถึงจะยังตกใจง่ายกับเสียงประทัดหรือรถขยะ แต่มันรู้แล้วว่าถ้าได้กลับมานั่งข้างๆ ผม มันจะปลอดภัย ผมคิดว่าความไว้ใจแบบนี้แหละที่ได้มายากที่สุด และมีค่าที่สุดด้วย
조회 399회
댓글 11개
Yupa · 1개월 전
We adopted a shy dog a couple of years ago and it took months before he came near us. Reading about those small mornings on the street made me smile, because that is exactly how it changed for us too.
Maria · 1개월 전
Being patient is so hard, but it sounds like it paid off for Ping in the end.
Visarut · 1개월 전
เคยเจอแบบนี้เหมือนกันครับ ตอนแรกน้องไม่กล้าออกจากมุมเลย พอเดินบ่อยๆ ก็ค่อยๆ เปิดใจเองจนได้
Li · 1개월 전
So Ping is basically the shy guy in the group chat who needs a whole year to say hi. Honestly relatable, my roommate is exactly the same.
Natthawut · 1개월 전
ขอบคุณที่เขียนเรื่องนี้นะครับ อ่านแล้วอุ่นใจ
Yuphin · 1개월 전
โคโค่ก็ขี้กลัวแบบนี้เหมือนกันค่ะ
Chanida · 1개월 전
ขอถามหน่อยนะคะ ตอนเดินทุกเช้ารอบซอยนี่ใช้สายจูงแบบไหนคะ แล้วถ้าเจอรถผ่านบ่อยๆ ปิงตกใจไหม เริ่มเดินตอนกี่โมงถึงจะไม่ร้อนคะ อยากลองทำกับคิตตี้บ้าง
Burin · 1개월 전
ผมจะลองทำแบบนี้กับจัสเปอร์บ้างครับ ตอนนี้เขาก็ยังกลัวเสียงรถอยู่เหมือนกัน เดี๋ยวค่อยๆ ฝึกไปทีละนิด
Chumphon · 1개월 전
เดี๋ยวจะลองเดินรอบซอยกับน้องแบบนี้ดูบ้างครับ
Olga · 1개월 전
This is such a gentle story, and I love how you went out every morning without expecting anything big. That kind of patience is rare. I hope Ping keeps getting braver.
Wirat · 2주 전
ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องของปิงนะครับ อ่านแล้วได้ข้อคิดดีมาก การรอให้เขาเชื่อใจเราต้องใช้เวลาจริงๆ ครับ