ย้ายมากรุงเทพฯ กับคินาโกะ: เที่ยวบินยาวของสก็อตติชโฟลด์

ตอนบริษัทเสนอตำแหน่งที่กรุงเทพฯ ฉันตอบตกลงในสิบวินาที แล้วฉันก็มองคินาโกะที่นอนอยู่บนผ้าห่มสีชมพูในห้องเราที่โตเกียว และพูดว่า "แล้วน้องล่ะ" สก็อตติชโฟลด์ของฉัน หูพับ ตากลมสีอำพัน ไม่มีทางอยู่ข้างหลังแน่ ๆ เราเลยเริ่มวางแผน

การเตรียมแมวย้ายมาไทยใช้เวลานาน ฉันติดต่อสายการบินและหมอแต่เนิ่น ๆ และทำรายการทุกอย่างที่ต้องใช้นำเข้า ไมโครชิป วัคซีนพิษสุนัขบ้า ใบรับรองสุขภาพ และใบอนุญาตจากทั้งสองประเทศ กฎเปลี่ยนได้ ฉันเลยเช็กข้อมูลทางการล่าสุดเสมอ และให้หมอกับสายการบินยืนยัน อย่าเชื่อกระทู้ในฟอรัมเมื่อสามปีก่อน แม้แต่ที่นี่ก็เถอะ! เราเริ่มล่วงหน้าเกือบหนึ่งปี และสุดท้ายก็ใช้เวลาทั้งหมดนั้น

การเลือกวิธีเดินทางเป็นคำถามใหญ่ข้อที่สอง คินาโกะนั่งในห้องโดยสารกับฉัน ในกระเป๋านิ่มใต้เบาะ ตามที่สายการบินเราอนุญาต ฉันรู้ว่าบางคนชอบส่งทางคาร์โก้ แต่สำหรับแมวใจเย็นที่ตัวอ่อนปวกเปียกเวลากลัว ฉันอยากให้อยู่ข้างตัว เราซ้อมที่บ้าน กระเป๋าเป็นที่นอนอยู่สองเดือน มีขนมและผ้าห่มสีชมพูของเธออยู่ข้างใน ฉันยังคุยกับหมอเรื่องความเครียดจากการเดินทาง และเธอบอกว่าไม่ควรให้ยาสงบประสาทโดยไม่ได้ปรึกษาเธอ

เป็นเที่ยวบินข้ามคืน เธอไม่ส่งเสียงเลยห้าชั่วโมง แล้วร้องเบา ๆ อย่างงอนเหนือเวียดนาม และฉันกระซิบกับเธอเป็นภาษาญี่ปุ่นผ่านตาข่ายทั้งคืน ที่สุวรรณภูมิเจ้าหน้าที่ตรวจเอกสาร มองหน้าเธอแล้วยิ้ม และในสี่สิบนาทีเราก็นั่งแท็กซี่ไปคอนโดที่ทองหล่อ

เธอซ่อนใต้เตียงสองวัน แล้วก็ออกมา มองเมืองผ่านหน้าต่าง และเริ่มไล่ริบบิ้นขึ้นผนัง สัปดาห์แรกเราใช้ผ้าห่มผืนเดิม อาหารเดิม และห้องเงียบ ๆ เราเจอหมอที่อยู่ห่างไปสองซอยที่พูดได้ทั้งอังกฤษและญี่ปุ่น และฉันบันทึกชื่อเธอกับเบอร์คลินิกในมือถือก่อนจะแกะกระเป๋าด้วยซ้ำ

ตอนนี้คินาโกะนอนบนผ้าห่มสีชมพูท่ามกลางแดดบ่าย มองรถไฟฟ้าแล่นผ่าน ถ้าคุณวางแผนย้ายแบบเดียวกัน เริ่มเร็ว ตรวจกฎทุกข้อซ้ำสองรอบ และใจเย็นกับแมวของคุณ เธอยกโทษให้ฉันภายในสามวัน ส่วนฉันยังพยายามยกโทษให้กองเอกสารอยู่